| De week van Tamara van der Sar |
Door Tamara van der Sar
Dierenarts Veterinair Centrum
Maandag
Mijn ochtend begint op locatie Honselersdijk bij de kleine huisdieren. Naast het spreekuur worden er patiëntjes voor dagopname binnengebracht. Een aantal van de diertjes gaat al richting de 10 jaar of ouder en daarvan neem ik bloed af. Voor de operaties moeten ze toch nuchter zijn en het is goed om via het bloed te controleren hoe met name de suiker-, nier- en leverwaarden zijn. Ook kunnen we zo een indicatie krijgen voor een afwijkende hart- of schildklierwerking. De patiëntjes van vandaag hebben keurige bloedwaardes, waardoor het laten slapen voor ingreep via een normale procedure kan verlopen en er geen verder onderzoek nodig is.
De ochtend is voorbij voordat ik er erg in heb en ik moet al bijna naar de Vogelkelder waar om half twee het spreekuur begint. Wel zijn er vanaf de locatie van de Leyweg nog een hondje en kat met benauwdheidsklachten binnengekomen. Vooral de kat is er slecht aan toe en zit bij ons in de speciale zuurstofkooi. Voordat ik vertrek, maak ik samen met één van de assistenten röntgenfoto’s, zodat collega’s die op dat moment aan het opereren zijn direct na de OK de kat verder kunnen onderzoeken en behandelen.
Door deze actie kom ik helaas iets te laat op mijn spreekuur, maar gelukkig hebben de hond en zijn eigenaar begrip voor de situatie. De middag is voornamelijk gevuld met entingen en controles. ’s Avonds heb ik rijles op mijn bijrijdpaard en dan is de week weer lekker actief begonnen.
|
Dinsdag
Vandaag werk ik bij de paarden. Tijdens mijn studie liep ik hier al vaak stage en mijn laatste studiejaar heb ik mij ook volledig gericht op de paardengeneeskunde. Na mijn afstuderen ben ik zowel bij de kleine huisdieren als bij de paarden gaan invallen voor dierenartsen in het land die bijvoorbeeld met zwangerschapsverlof gingen. En het cirkeltje was weer rond toen ik, door in te vallen voor collega Pascale Derijks, bij Veterinair Centrum kon komen werken.
Jacques Maree en Rob Evers zijn erkende keuringsartsen. Dit betekent dat er door onafhankelijke instanties is verklaard dat zij bij het keuren van paarden via een klinisch en röntgenologisch onderzoek voldoende objectief en uniform zijn in hun beoordeling. Op de paardenkliniek worden dan ook regelmatig paarden gekeurd, waarbij ik ondersteunende werkzaamheden verricht, zoals het schetsen, bloed afnemen en verdoven voor het maken van de röntgenfoto’s.
Voordat deze en andere afspraken arriveren op de kliniek, onderzoeken en behandelen we de patiënten op stal. Dit kunnen paarden zijn die zijn geopereerd, omdat die tot minimaal twee dagen na de ingreep nog antibiotica krijgen. Ook kunnen we dan goed het gedrag, de eetlust en de operatiewonden controleren. In het dekseizoen hebben we ook vaak merries op stal die gedekt moeten worden. Via het rectum (einddarm) voelen we de baarmoeder en eierstokken af en controleren we vervolgens ook met de scan in welk stadium van de cyclus de merrie zich bevindt. De merries worden bevrucht via kunstmatige inseminatie.
’s Avonds heb ik dienst en word ik geroepen bij een paard dat moeilijk eet, gezwollen mondslijmvliezen heeft en ook veel kwijlt. Soms kan dit een reactie zijn op bijvoorbeeld een insectenbeet, maar in dit geval bleek het te gaan om een gebitsprobleem. Na het indoen van de mondsperder, kon ik voelen dat er een kies niet netjes in de rij stond en daar was het paard ook pijnlijk op. Ik heb medicatie tegen de pijn en zwelling gegeven en de mensen gevraagd het paard de volgende dag naar de kliniek brengen voor het maken van röntgenfoto’s.
|
 |
Woensdag
Mijn vrije dag. Meestal doe ik dan mijn huishouden, ga ik naar de sportschool en probeer ik mijn dat-moet-op-een-doordeweeks-dag-lijstje af te werken. Omdat ik momenteel op de praktijk woon, loop ik ook vaak even langs mijn collega’s om na te vragen hoe het met bepaalde patiënten gaat. Het paard van gisteravond blijkt een gebroken kies te hebben. Omdat er allerlei voedselresten in de kiesholte zijn gekomen, moet het paard eerst tien dagen antibiotica krijgen. Daarna zal hij weer hier worden gebracht om op de operatietafel van zijn gebroken kies te worden verlost. |
Donderdag
In de ochtend heb ik spreekuur in Den Haag, samen met Dirk Becking. Het is handig om samen te werken, want als de één dan iets langer bezig is, kan de ander patiënten overnemen.
Op de Leyweg hebben we ook een speciale inslaapkamer. Het is fijn om mensen dit moment van afscheid te kunnen gunnen, terwijl andere mensen met afspraken ook geholpen worden. Zo heb ik namelijk ook al een aantal keer mensen om half negen binnengekregen met hun kat die verlamd was aan één of beide achterpoten. Dit gebeurt vaak ‘s nachts of vroeg in de ochtend en wordt meestal veroorzaakt door een stolsel dat vastloopt in de aders die de achterpoten van bloed en dus zuurstof voorzien. Zelden is hier nog wat aan te doen en dan is het prettig dat de mensen de tijd hebben om afscheid van hun diertje te nemen.
’s Middag heb ik weer spreekuur op de Vogelkelder en word ik als eerste gevraagd te kijken naar een egeltje van de Vogelkelder zelf. Het diertje bleek klem te hebben gezeten en zijn pootje hing er maar een beetje bij. De optie voor eventuele amputatie van het pootje moet de medewerker nog bespreken met de eigenaar van het complex, maar eerst wil ik het diertje uiteraard pijnstilling geven. Dat gaat alleen nog niet zo makkelijk met al die stekeltjes! Overigens krijgen we op de kliniek ook nog wel eens hamstertjes binnen die met hun pootje in hun molentje hebben klemgezeten. Die kunnen met pijnstilling (en antibiotica), maar zonder amputatie zich vaak heel goed aanpassen en vervolgens redden met hun handicap.
| Op donderdagavond heb ik spreekuur, meestal op de Leyweg. Deze avond krijg ik een pup binnen die vrijwel laveloos op mijn behandeltafel ligt en hoge koorts heeft. Nadat hij ook nog eens bloederige diarree laat lopen, lijkt de diagnose Parvo al bijna rond. Na bloedafname, medicatie en het zetten van een branule in het uitgedroogde pootje, gaat het arme dier naar Honselersdijk waar we een speciale quarantaine hebben voor patiënten met besmettelijke aandoeningen. De mensen hadden de pup gisteren bij de fokker gehaald en het is zo sneu voor iedereen dat het diertje gelijk ziek is. Iedereen die een pup of kitten wil aanschaffen, wil ik bij deze adviseren eerst in het asiel te kijken en anders goed de fokker na te trekken, zodat hen een dergelijk voorval bespaard blijft. |
 |
Vrijdag
Vrijdag is mijn vaste paardendag. Op de agenda staan naast keuringen en kreupele paarden ook dikwijls hoestende paarden. Bij binnenkomst in de behandelruimte stel ik eerst vragen over het hoesten, de huisvesting en onderzoek ik het dier. Ik controleer of er sprake is van neusuitvloeiing, verstopte neus- of voorhoofdsholten, afwijkende geluiden op de longen en of de hoest is op te wekken door druk te zetten op de keel of luchtpijp. Vervolgens geef ik het paard een roesje om daarna met een flexibele camera (scoop) via een neusgat de luchtwegen tot aan het einde van de luchtpijp te bekijken. We kunnen zien of er veel uitvloeiing (snot) is of dat de slijmvliezen geïrriteerd zijn. Aan de hand van de bevindingen geven we medicatie mee, maar doen we ook aanbevelingen over de huisvesting. Stof is vaak een irriterende factor, zodat zaagsel, kuil en een buitenbox de voorkeur verdienen boven stro, hooi en een binnenbox. Aan het einde van de dag rijd ik nog wat visites en is de week alweer omgevlogen! |
|
