| Het leven van een dierenartsassistente (3) |
Door Vanessa Timmer
Assistente Veterinair Centrum
Het avontuur van Micky
Wij krijgen vaak verdrietige mensen aan de lijn of de balie, die ons dan vertellen dat ze hun kat kwijt zijn.
Dan adviseren we ze altijd om contact op te nemen met Amivedi, Katvinder, asiels en dierenambulances.
Soms worden de katten weer teruggevonden in bijv. een leegstaande vijver, een kelder of een schuur en soms loopt het natuurlijk heel wat minder goed af.
En dan denk ik altijd bij mezelf, wat ben ik blij dat mijn kat Micky altijd op tijd en veilig thuis komt.
Ik moet erbij vertellen dat Micky geen kat is om alleen in huis te houden, hij moet echt naar buiten.
 Maar donderdag 24 september kwam Micky niet thuis.
Ik heb heel de nacht niet kunnen slapen, elk uur buiten staan roepen, maar geen Micky.
Vrijdag alle instanties gewaarschuwd, maar ze hadden hem niet gevonden.
Micky was gelukkig wel gechipt, dus als ze hem zouden vinden, dan zou ik het snel weten.
Maar de telefoon bleef stil.
Vrijdag overdag 2 uur buiten lopen roepen en overal tussen de struiken lopen zoeken, met brokjes rammelen, maar geen Micky.
Op de computer snel flyers gemaakt met zijn foto erop en naar de AH 100 kopieën maken.
Daar gingen we dan vrijdagavond om 21.00 uur op zoek naar Micky, twee uur hebben we lopen zoeken, roepen, in sloten kijken, langs de weg kijken, maar nog steeds geen Micky.
De flyers hadden we door heel de wijk gehangen en in brievenbussen gedaan, nu maar hopen dat er iemand zou reageren.
Bij ons achter zijn ze aan het bouwen, ik zei tegen mijn vriend, laten we daar nog even goed gaan roepen.
Ik had namelijk al eens gehoord, dat ze een kat hadden gevonden in een fundering.
Wij roepen aan het hek van het bouwterrein en ja hoor, ineens hoorde wij een miauw. Wij nog een keer roepen en ja hoor, het was Micky.
Ik was zo ontzettend blij.
Maar we hoorden hem wel, maar we zagen hem niet. En ja, toen hij ons eenmaal had gehoord hield hij niet meer op met miauwen.
Terwijl de meeste katten juist niet miauwen als ze ergens zitten opgesloten zitten, deed Micky dat gelukkig wel.
Maar nu? Een bouwterrein met rondom een afgesloten hoog hek.
Dan maar de politie bellen en vragen of we het bouwterrein op mogen om onze Micky te redden. Want er zaten namelijk al allemaal mensen te kijken wat we aan het doen waren. Ik denk, dan kan ik beter zelf maar de politie bellen, voordat iemand anders het doet.
Nou, we mochten niet zelf het bouwterrein op, maar ze zouden een auto sturen.
Na 15 minuten arriveerde de politie al en ze moesten wel lachen om het verhaal.
Ze hoorden Micky luid en duidelijk miauwen, dus werd het hek opengeknipt en konden we eindelijk gaan zoeken waar Micky nu precies zat.
En daar zat Micky dan in een grote bouwput van 8 meter diep! Hij zat in het midden van de put ons aan te staren of we hem er nou nog eens uit gingen halen of niet!
Maar we konden niet bij hem komen. Gelukkig kwam er een omwonende
met een hele lange ladder en is mijn vriend met kattenmand naar beneden geklommen.
En Micky, die bleef rustig zitten wachten tot zijn mandje arriveerde en sprong er nog net niet zelf in.
Eenmaal thuis stapte Micky uit zijn reismand, ging naar zijn kattenbak, nam een hapje eten en keek mij aan zo van: "Is er iets aan de hand?"
Hij liep vervolgens weer naar de buitendeur en ging ervoor zitten miauwen en keek me met een blik van: "Bedankt, maar laat me nu maar weer naar buiten".
Maar dat ging natuurlijk even niet door, ik wilde wel even een nacht goed slapen en Micky eigenlijk ook wel, hij heeft heel de nacht op het voeteneind liggen spinnen.
Maar de volgende avond wilde hij toch weer naar buiten, maar hij meldt zich nu ieder uur en wil na tienen echt niet meer naar buiten, dus het lijkt erop dat hij er wel wat van heeft geleerd. |
