Reeds lange tijd beschikt de kliniek in Honselersdijk over de mogelijkheid om echografisch onderzoek te doen. Het is net als bij mensen - denk maar aan de zwangerschapsecho - een hele veilige en mooie manier om verder te kunnen kijken naar het hart of de buikorganen.
Ook voor de paarden maken we regelmatig gebruik van de echo om een peesontsteking in het onderbeen te diagnostiseren (zie foto rechts).
Gedurende het dekseizoen worden bij de paarden de eierstokken en de dracht met een echo gecontroleerd. |
|
| Hoe werkt zo’n echo nu eigenlijk? |
Bij het echografisch onderzoek maakt men gebruik van hoogfrequente geluidsgolven, die uiteraard voor ons en voor de dieren niet hoorbaar en volkomen veilig zijn. De geluidsgolven bereiken in het lichaam de organen en worden daarna deels teruggekaatst. Dit kun je registreren en omzetten in een beeld. Het voordeel is dat de patiënt, in tegenstelling tot bij een röntgenfoto, niet aan straling wordt blootgesteld en dat er meteen een beeld gevormd wordt van een eventueel probleem.
| Hoe verloopt het echografisch onderzoek van uw huisdier in Honselersdijk? |
De dieren kunnen tijdens het onderzoek rustig op een speciaal daarvoor gemaakt kussen liggen en hoeven bijna nooit een roesje te krijgen. Omdat het niet mogelijk is door haren heen te echograferen moet er wel een stukje vacht weggeschoren worden. Al met al duurt het onderzoek meestal zo’n twintig tot dertig minuten.
| Waar wordt de echo veel voor gebruikt? |
Met name bij het onderzoek van het hart neemt de echo tegenwoordig een heel belangrijke plaats in. Het is namelijk heel goed mogelijk om te bekijken hoe de hartkleppen eruit zien en of de hartspierwand in een goede conditie is. Als dit niet het geval is, ziet men (met name bij de grote hondenrassen) bijvoorbeeld dat de wand van het hart veel te dun is geworden. We noemen dit congestieve cardiomyopathie. Het hart kan daardoor het bloed niet meer goed rondpompen.
 |
Bij de kat ziet men daarentegen juist een afwijking waarbij de hartspierwand dikker en dikker wordt waardoor er in het hart bijna geen ruimte meer overblijft (zie foto links). Ook hierdoor kan het hart het bloed niet meer goed rondpompen. We noemen dit hypertrofische cardiomyopathie. Beide aandoeningen kunnen met de echo opgespoord en ook goed onder controle gehouden worden, doordat de hartspierwand na een bepaalde periode opnieuw opgemeten kan worden en vergeleken wordt met de voorgaande meting.
Zowel de aangeboren hartafwijkingen bij jonge dieren als de op oudere leeftijd verkregen hartaandoeningen kunnen via echografisch onderzoek onderzocht worden. |
Eveneens is de echo net als bij mensen erg handig om te controleren of uw huisdier zwanger is. De dracht is met zekerheid vast te stellen en vaak kan men het hartje van de foetussen zien kloppen.
Het onderzoek van de blaas kan bij regelmatig terugkerende blaasontsteking bijvoorbeeld aantonen of er een blaassteen, een poliep of misschien zelfs een tumor in de blaas aanwezig is die hier de oorzaak van is.
De baarmoeder bij de teef en de prostaat bij de reu kunnen beoordeeld worden (zie foto rechts). |
|
Ook een vreemde massa in de buik, die bijvoorbeeld op het spreekuur door de dierenarts gevoeld is, kan met een echografisch onderzoek in beeld gebracht worden. Het geeft meer informatie over vanuit welk orgaan die massa vandaan komt. Het geeft ook de mogelijkheid om het, indien nodig, op een veilige manier onder echobegeleiding met een naald aan te prikken. Zo kan de dierenarts met die naald wat cellen uit die massa aanzuigen en voor pathologisch onderzoek opsturen naar een speciaal laboratorium. Meestal is er dan binnen een week een uitslag bekend.
De praktijk heeft de beschikking over een kleuren Doppler-echo apparaat. Het grote voordeel van dit apparaat is dat er beter gekeken kan worden naar aangeboren hartafwijkingen, zoals een gaatje tussen de linker- en de rechter harthelft. Ook op latere leeftijd verkregen hartproblemen, bijvoorbeeld een lekkende hartklep, kunnen beter in beeld gebracht worden.
 |
| Wat is het verschil met de “gewone” echo? |
De kleuren Doppler-echo kan stroomrichtingen van het bloed met behulp van een kleur in beeld brengen. Als een hartklep niet goed sluit zal dit dus zichtbaar zijn door een bloedstroom (in de vorm van een kleur) die de 'verkeerde' kant op stroomt (regurgitatie).
Verder zijn er met een kleuren Doppler-echo zeer goed wervelingen (turbulentie) in de bloedstroom te zien. Deze wervelingen ontstaan bijvoorbeeld door een hartklepafwijking of door een vernauwing in een bloedvat.
Al met al geeft de kleuren Doppler-echo een uitbreiding van onze mogelijkheden in de hartechografie. We zijn hiermee in staat meerdere diagnoses te stellen in de aangeboren en verkregen hartaandoeningen. Uiteraard gebruiken we deze echo ook voor het onderzoek van de buikorganen, het vaststellen van de dracht en het scannen van de pezen in paardenbenen. Al met al genoeg indicaties om het echografisch onderzoek op de kliniek binnen handbereik te hebben. |
|
