Röntgenfoto’s, iedereen kent ze wel, omdat ze ooit bij zichzelf dan wel bij hun huisdier zijn gemaakt. Een techniek die al zeer lang gebruikt wordt om problemen in het lichaam in beeld te brengen. Vooral voor de 'benige afwijkingen' natuurlijk heel goed te gebruiken, echter ook de buik- en borstholte kunnen via een röntgenfoto beoordeeld worden. Sinds de mogelijkheid bestaat om echo’s te maken is de noodzaak om röntgenfoto’s te maken, met name voor het onderzoek van het hart en de buikorganen, een stuk minder belangrijk geworden.
| Er kunnen veel zaken bekeken worden d.m.v. röntgenfoto’s, bijvoorbeeld bij: |
- Botafwijkingen, die aangeboren kunnen zijn of die na een ongeval zijn ontstaan. Denk bijvoorbeeld aan de heupafwijking bij bepaalde rassen (heupdysplasie) of aan een botbreuk (fractuur).
- De uitgebreide keuring van een paard of bij de aankoopkeuring van een politiehond.
- Kreupelheidproblemen bij paarden en de kleine huisdieren.
- Controle op uitzaaiingen in de longen alvorens men een dier aan een bepaalde tumor opereert of diagnostisch bij bepaalde klachten die kunnen wijzen op een tumor in de borstholte.
- Onderzoek op longproblemen zoals bijvoorbeeld bronchitis of een longontsteking.
- Onderzoek op hartproblemen. De echo heeft hierbij echter de voorkeur.
- Controle van de blaas op blaasproblemen. De echo heeft hierbij echter de voorkeur.
- Controle van de buikholte, bijvoorbeeld bij verdenking van een tumor of een ileus ofwel een obstructie die gepaard gaat met de vorming van gas in de darmen die pijnlijk en gevaarlijk is. Ook hier heeft de echo meestal de voorkeur.
 |
|
 |
 |
|
 |
| Het gebruik van contrastvloeistof |
Naast het maken van een röntgenfoto kan er ook met contrastvloeistoffen gewerkt worden. Dit kan op meerdere manieren gedaan worden: oraal (via de bek) toedienen om het maagdarmkanaal extra goed in beeld te brengen, intraveneus inspuiten (in een ader) om bijvoorbeeld de urinewegen goed in beeld te brengen of bijvoorbeeld inspuiten rondom het ruggenmerg om beter onderzoek naar hernia’s te kunnen doen. Deze contrastmiddelen geven zoals het woord al zegt een betere weergave van het probleem op de foto. Dit is uiteraard niet altijd nodig omdat vaak ook zonder die middelen het probleem al goed te zien is.
Al met al behoorlijk wat situaties waarin men gebruik kan maken van een röntgenfoto, al is dit uiteraard geen volledige lijst.
 |
| De nadelen bij röntgenfoto’s |
Nu is het waarschijnlijk bij de meeste van u bekend dat aan het maken van röntgenfoto’s ook wat nadelen kleven.
Allereerst de stralingsbelasting, dus het blootgesteld worden aan de röntgenstraling zelf. Als dit slechts af en toe het geval is geeft dit helemaal niets. Dit risico is voor degene die de hele dag foto’s maakt uiteraard wel van belang, vandaar dat diegene speciale loodhoudende kleding moet dragen (zie foto links).
Ten tweede het ontwikkelen van de foto’s. Dit gebeurt in de meeste praktijken nog met bepaalde ontwikkelvloeistoffen die niet goed voor het milieu zijn. |
| Het digitale röntgensysteem |
Dit was een belangrijke reden voor het Veterinair Centrum om in 2002 over te gaan tot een digitaal röntgensysteem. Op die manier worden de foto’s niet meer met milieuonvriendelijke vloeistoffen ontwikkeld, maar direct in de computer ingescand. Andere voordelen van dit systeem zijn:
- Een veel hogere beeldkwaliteit.
- De mogelijkheid om het beeld via de computer te verscherpen of het contrast aan te passen. Daardoor hoeft de foto eigenlijk nooit meer opnieuw gemaakt te worden als deze niet perfect is. Dat betekent dus minder stralingsbelasting voor de patiënt en degene die de foto’s maakt.
- De gemaakte foto’s kunnen op cd-rom aan de eigenaar meegegeven worden en thuis op de computer bekeken worden.
Omdat het belangrijk is voor een goede foto dat de patiënt heel stil ligt, is het soms noodzakelijk het dier iets te versuffen. Na de foto kunnen ze dan rustig weer wakker worden in de opnameruimte of meteen weer wakker gespoten worden. Dit laatste is afhankelijk van het type verdoving. |
